ادّعاى هر منافق دروغگو را كه ادّعاى فتوا و سلوك مىكند دفع نمايند . و بطلان آن ادّعا را ظاهر سازند و دين را از غائلههاى شياطين و دروغگويان حفظ نمايند .
و تلبّس بعضى از زنادقه به لباس صوفيّه ، و همچنين تلبّس كسانى از عوام كه خود را به صوفيّه بسته ، به لباس آنها در آمدهاند ، و صدور اعمال منافى شريعت از آنها از جهت قول و عمل ، موجب نمىشود كه صوفى شيعه را سرزنش كرد ، زيرا آنان كاملا مراقب هستند كه چيزى مخالف شريعت چه از نظر قول و چه فعل انجام ندهند ، بلكه مىگويند ترك قيد اين است كه انسان مقيّد به شريعت شود و مراقب هستند كه بر زبانشان جز آنچه كه بر زبان شريعت جارى شده است ، جارى نشود تا چه برسد به فعل و اعتقاد آنان .
فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ
اگر در چيز كوچك تا چه برسد به چيز بزرگ و مخصوصا نبأ عظيم ( خبر بزرگ ) كه عبارت از خلافت باشد ، با هم نزاع داشتيد
فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ
به خدا و رسول مراجعه كنيد ، نفرمود : « و الى اولى الامر » زيرا مقصود اصلى اين است كه هرگاه بين شما تنازع در تعيين ولىّ امر واقع شد ، پس آن را به خدا و رسول ردّ كنيد ، و اگر براى شما ولىّ امر را تعيين نمودند جميع امورتان را به او برگردانيد و در بعض اخبار است كه آيه چنين بوده : فان تنازعتم فى شيء فردوه الى الله و الى الرسول و الى اولى الأمر منكم يعنى جميع آن چيزهائى كه ترسيديد در آنها نزاع كنيد به قول خدا و رسول مراجعه كنيد ؟ چون خدا و رسول همهء آنچه را كه به آن احتياج داريد بيان كردهاند ، به اينكه آن را در كتاب و سنّت بيان نمودهاند ، و كسى را كه علم كتاب نزد اوست تعيين نمودهاند ، زيرا قول خدا
أَطِيعُوا اللَّهَ
. . . تا آخر » و قول خدا
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ
. . . تا آخر آيه » دربارهء علىّ ( ع ) است ، و قول محمّد صلّى اللّه عليه و آله : « من كنت مولاه . . تا آخر