مردم براى شما حتمى نيست و شما در اين مطلب مختار هستيد ولى اگر حكومت و داورى كرديد ، خداوند به شما امر مىكند كه به عدل داورى كنيد ، يعنى به سبب عدل كه در دست شماست از سياستهائى كه بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله نازل شده است ، يا با آلت عدل حكم كنيد ، كه همان سياستهاى الهى است ، يا در حالى كه متلبّس به عدل و تسويهء بين دو خصم هستيد ، يا متلبّس به عدل و استقامت بوده از اعوجاج و كجى كه از دخالت شيطان ناشى مىشود خارج هستيد . و يا در حالى كه حكم شما متلبّس به عدل و مساوات است ، داورى كنيد .
و عدل بين دو خصم عبارت است از مساوات بين آن دو ، در جاى نشستن و در گفت و شنود و شروع در خطاب و توجّه و خوشروئى بلكه در ميل قلبى است ، زيرا كه مساوات در اين امور خروج از كثرى است در صورتى كه هر دو مسلمان باشند ، چون اگر هر دو مسلمان بودند و تو بين آن دو ، مساوات برقرار نكردى ستمكار به حساب مىآيى ، و همچنين اگر در ميل قلبى و باطنى از جهت حكومت بين آن دو فرق گذاشتى تو با تصرّف شيطان كج شده و از عدل خارج شدهاى .
إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ
پس موعظه خدا را قبول كنيد ، كه بهترين امرى است كه خدا به شما توصيه و موعظه مىكند ، اين جمله معترضه است .
إِنَّ اللَّهَ كانَ سَمِيعاً بَصِيراً
تعليل اداى امانت به اهلش و حكم به عدل است و برحذر داشتن از مخالفت است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 59 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلاً ( 59 )
ترجمه :
اى اهل ايمان ، خدا و رسول و صاحبان فرمان از طرف