آن را بر عقل عرضه كرده ، و تسليم امر و نهى او ساخته است .
سپس تكاليف قالبى نبوى است كه با بيعت عامّه حاصل مىشود و امر كرده است كه بعد از حفظ و افزودن و نموّ آنها به صاحبش كه صاحب تكاليف قلبى است برگردانده شود بدين گونه كه امانت در حال سلامت و نموّ به او عرضه شود .
سپس تكاليف قلبى باطنى است كه از صاحب دعوت باطنى با بيعت خاصّ ولوى و قبول دعوت خاصّ گرفته است ، و امر كرده است امانت را به اهلش برگرداند كه آن صاحب دعوت تامّ و ولايت مطلق ، على ( ع ) است .
و وقتى كه اين امانتها براى او كامل شد و آنها را حفظ كرد و فزونى بخشيد و به صاحبانش برگردانيد و آنها نيز از پذيرش آن خشنود شدند ، و او نيز راضى گشت خداوند امانات شريف و گرانبهاى ديگرى ، نزدشان به وديعت مىگذارد كه همان وديعههاى خلافت الهى در عالم كبير است ، كه در لباس نبوّت ، يا رسالت يا خلافت يا امامت است كه آن بعد از امانت اوّل ، شريفترين امانتها است . و آن امانتها نيز مختلف ، هستند ، يك قسم از آنها از قبيل تكاليفند كه اهل آنها كسانى هستند كه آماده قبول و عمل به آن تكاليف مىباشند .
قسم ديگر آن امانت كه همان خلافت است ، صاحبان مخصوصى دارد و آنها كسانى هستند كه قابليّت اصلاح خلق و تبليغ را دارند . مانند مشايخ و نوّاب كه جانشينان انبيا و اوليا بودهاند . و قسم ديگر امانت عبارت از اصل خلافت الهى است كه اهل آن كسانى هستند كه بعد از رحلت انبيا و اوليا ، جانشين آنها مىباشند . و بر امانتهاى مردم كه از اعراض دنيوى است ، نيز امانت صادق است و آنها نيز اهلى دارند كه همان صاحبان امانتها مىباشند .
وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ
يعنى حكومت بين