تفسير :
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ
اى مردمى كه مورد حسد قرار گرفتيد و خداوند به شما از فضل خود عطا كرد و به شما كتاب و حكمت و ملك عظيم داد .
أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها
امانتها را به صاحبانش برگردانيد تا شكر نعمتى را كه خدا به شما داده بجا آورده باشيد ، و امانت را به غير صاحبانش ندهيد كه به امانت ستم روا داشتهايد ؛ و از صاحبانش منع نكنيد كه به آنها ظلم كردهايد .
با وجودى كه خطاب مخصوص آنان است ولى مطلب عموميّت دارد و غير آنها را نيز شامل مىشود ، چون ديگران مأمور به تأسّى به آنها هستند لذا آيه را در اخبار نيز تعميم دادهاند .
تحقيق معنى امانات
امانت چيزى است كه نزد امين گذاشته مىشود به قصد حفظ و نما ( نمو و زياد كردن ) ى آن اگر قابل نما باشد . و امانتهاى خدا نزد انسان بسيار است ، كه از آن جمله امانتى است كه خداوند آن را بر آسمان و زمين عرضه داشت و آن امانت اصل و اساس و اشرف و بانموّترين امانتها است ، و آن لطيفه سيّارهء انسانى است كه گوهرى شريفتر از آن در خزائن خداى تعالى نيست .
آنگاه كه خداوند خواست ، آن امانت را از خزائن خود بيرون بياورد ، چون امانت گرانبهائى بود ، دشمنان زيادى داشت . براى آن از سماوات ارواح محلّ امنى طلب كرد . پس هيچ محلّ امنى براى وديعه گذاردن آن نبود ، سپس آن را بر زمينهاى اشباح از دو ملكوت ( عليا و سفلى ) و جملهء عالم طبع عرضه نمود و باز محلّ امين پيدا نكرد .
سپس آن را بر مواليد جماد و نبات و حيوان عرضه نمود آنها نيز اهليّت اخذ و حفظ آن امانت را نداشتند ، سپس آن را بر عالم انسان عرضه