بخل به مردم چيزى نمىدهند يعنى به مردمى كه انسانيّت را تحقّق بخشيدهاند كه اولياى الهى باشند - كه اصل آنان علىّ ( ع ) است ، حقّى نمىپردازند تا چه رسد به اشباه مردم و نسناسها .
نَقِيراً
نفير نقطهاى است كه در وسط هستهء خرماست و آن را در كوچكى و حقارت مثال مىزنند ، و معنى آيه اين است كه آنان بهرهاى از ملك و سلطنت ندارند تا مردم در آن طمع كنند ، و پيرو آنها باشند ، و حال آنها چنين است كه حتّى اگر بهرهاى از ملك را نيز دارا بودند به مردم آن چيز پست و حقير را هم نمىدادند تا چه برسد به آنها كه نسناس هستند . پس نه ملك و سلطنت آنان سزاوار پيروى از آنهاست و نه حال آنها . سپس كلام را به اتباع و متبوعين جميعا برگردانيد و فرمود :
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 54 ]
أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً ( 54 )
ترجمه :
آيا حسد مىورزند ( يهود ) با مردم ( مسلمانان ) چون آنها را خدا به فضل خود برخوردار فرمود كه البتّه ما بر آل ابراهيم ( حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله ) كتاب و حكمت فرستاديم و به آنها ملك و سلطنتى بزرگ عطا كرديم .
تفسير :
أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ
يعنى اين پيروان به علّت حسادت ، از غير ناس ( غير مردم ) يعنى رؤساى گمراهى و ضلالت پيروى كردهاند ، و متبوع حقيقى را كه اولياى خدايند و اصل آنها علىّ ( ع ) است ، ترك كردند و متبوعيّت را براى نفس خودشان ادّعا كردهاند ، همهء اينها مىخواهند ، فضل خدا از مردم زائل شود . مقصود از اين مطلب ، بيان كردن حسد آنان است . و منظور از « ناس » بعد از محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، علىّ ( ع ) و جانشينان او هستند .