[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 6 ]
وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْكُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ يَكْبَرُوا وَ مَنْ كانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ كانَ فَقِيراً فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً ( 6 )
ترجمه :
يتيمان را بيازماييد تا هنگامى كه رشيد شده تمايل به نكاح پيدا كنند . اگر آنها را دانا به مصالح زندگانى خود ( رشيد ) يافتيد اموالشان را به آنها باز دهيد . و به اسراف و عجله مال آنها را حيف و ميل نكنيد بدين انديشه كه مبادا كبير شوند ( و اموالشان را از شما بگيرند ) و هر كس از اولياى يتيم داراست به كلّى از هر قسم تصرّف در مال يتيم خوددارى كند . و هر كه فقير است در مقابل نگهبانى خود از مال يتيم به قدر متعارف ، ارتزاق كند . پس آنگاه كه يتيمان رشيد شدند و مالشان را ردّ كرديد بر ردّ مال آنها براى حكم ظاهر بايد گواه گيريد ، چه در باطن علم حقّ گواه است و گواهى خدا براى محاسبهء خلق كافى است .
تفسير :
وَ
و امّا اموال يتيمان ، پس
ابْتَلُوا الْيَتامى
آنها را آزمايش كنيد ، يعنى احوال آنها را از اوّل تميز و زمان خردسالىشان امتحان كنيد .
حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً
يعنى اگر در آنها ، رشد ديديد و فهميديد كه مال را ضايع نمىكنند ،
فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ
پس اموالشان را به آنان ردّ كنيد . از امام صادق عليه السّلام است در حالى كه اشاره به وجهى از وجوه تأويل آيه مىكند ، فرمود : اگر ديديد كه آنها آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله را دوست دارند ، به آنها درجه بدهيد ، يعنى اى مربّيان يتيمان آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، آنها را آزمايش كنيد ، و در تربيت آنها مراقبت به عمل آوريد ، تا جائى كه به سبب شواهد الهى و واردات غيبى به مقام و مرتبهء ازدواج ربّانى برسند . پس اگر از آنها رشد و ثبات در محبّت ، و فاش نساختن اسرار ، به وسيلهء هواى نفس احساس كرديد ؛ آنها را از مقام