تسلّط بعضى بر بعضى ديگر از اين جهت است كه صلاح شخص صالح را خود سبب عدم هلاك فاسد قرار داده است ، چه صالح اصلاحكنندهء فساد فاسد مىشود ، يا فضل الهى موجب دفع شرّ اشرار از سوى نيكان يا بدان مىگردد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 252 ]
تِلْكَ آياتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( 252 )
ترجمه :
اين آيات خداست كه آنها را به راستى بر تو مىخوانيم و هرآينه تو از فرستادگانى .
تفسير :
تِلْكَ
يعنى آنچه كه ذكر شد از ميراندن هزاران نفر و واقع شدن آنها در چيزى كه از آن فرار مىكردند ، و زنده كردن آنان بعد از مردنشان ، و استقراض خدا از كسانى كه آنچه را كه خدا به آنها داده است برگشت بدهند و چند برابر شدن عوض براى آنها و مسلّط كردن طالوت فقرا را بر اغنيا و اشراف و آزمودن بنى اسرائيل به نهر آب و آشاميدن بسيارى از آنان و نياشاميدن عدّهء كمى ، و غلبه كردن آنها با كمى عدّه بر سربازان جالوت كه عدّهشان زياد بود ، و دادن پادشاهى به طالوت با اينكه او چوپان بود ، و دادن حكمت و علم به او ، و اينكه دفع بعضى از مردمانى كه سبب فساد زمين هستند ، بهوسيله بعضى ديگر كه موجب صلاح زمين هستند ، همهء اين امور
آياتُ اللَّهِ
آيات تكوينى خدا هستند كه دلالت بر كمال قدرت و حكمت او مىكنند ، و اينكه خداوند در عطا و بخشش نظر به شرف و حسب و نسب نمىكند ، و اين آيات تكوينى به سبب آيات تدوينى بيان مىشود .
نَتْلُوها
از تلاوت است يعنى آن را مىخوانيم
عَلَيْكَ
بر تو ، كه خبر بعد از خبر است ، يا خبر ابتدائى است ، و « آيات اللّه » بدل است از « تلك » يا حال است ، يا مستأنف است و جواب سؤال مقدّر .