[ ادامهء تفسير سورهء بقره ]
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 221 ]
وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَ لَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَ لَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَ لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَ لَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَ لَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَ يُبَيِّنُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 221 )
ترجمه :
( 2 / 221 )
و با زنان مشرك ازدواج نكنيد تا ايمان آورند ، و همانا كنيزكى مؤمنه بهتر از زن آزاد مشرك است هر چند از حسن او به شگفت آييد ، و زن ندهيد مردان مشرك را مگر آنكه ايمان آورند كه بندهء مؤمن بسى بهتر از آزاد مشرك است هر چند از مال و جمالش به شگفت آييد ، مشركان شما را از راه جهل و ضلالت به آتش دوزخ خوانند و خدا از راه لطف و مرحمت به بهشت و مغفرت دعوت كند . و خداوند براى مردم آيات خويش را بيان فرمايد ، باشد كه هشيار و متذكّر شوند .
تفسير :
وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ
: به اعتبار معنى عطف است ، به جملهء قبلى از قول خداى تعالى :
قُلْ إِصْلاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ
و
وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُكُمْ
( با زنان مشرك ازدواج نكنيد ولى امور آنان را اصلاح كنيد و با ايشان مانند برادران معاشرت نماييد ) . و وجه مناسبت اين جمله با جملهء قبلى آن است كه مردم سرپرستى دختر يتيمى را كه مالدار بود جهت نكاح به عهده مىگرفتند و با او در خانههايشان آميزش مىكردند و اگر مالى نداشت از او رو گردان مىشدند ، و چه بسا مىشد كه چندين زن [ يا دختر ] كه يتيم بودند نزد مردى اجتماع مىكردند و او به اداى حقوق آنان اقدام نمىكرد ، پس خداى تعالى به طريق عموم فرمود : با زنان مشرك نكاح نكنيد چه يتيم باشند چه نباشند .
حَتَّى يُؤْمِنَّ
تا ايمان آورند . و بين اين آيه و آيه حلال كردن زنهاى