كشتند و حالشان تغيير نكرد انگار كه هيچ كارى نكردند .
و چون مرتكب معاصى شدند آن فضل و لطف از آنها برداشته شد ، و ديگر از تشرّف به تابوت و سكينه محروم شدند ، و بعد از آنكه مضطرّ شدند و به پيامبرشان پناه بردند خداوند با اعاده تابوت به آنان تفضّل نمود و آن را علامت پادشاهى طالوت قرار داد ، و فرمود :
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ
كه اين نشانهاى است براى شما و ممكن است كه اين كلام از تتمّهء كلام پيامبرشان باشد .
إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
اگر با ايمان بودهايد ، كه اين كلام شرط تهييجى است ، لذا پس از ظهور تابوت و اقرار به طالوت براى او سربازانى جمع كردند و به جنگ با جالوت رفتند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 249 ]
فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلاَّ قَلِيلاً مِنْهُمْ فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ( 249 )
ترجمه :
( 2 / 249 )
پس هنگامى كه طالوت لشگر كشيد به سپاه خود گفت خدا شما را به نهر آبى آزمايش كند هر كه از آن بسيار بياشامد از من و هم آئين من نيست و هر كس از آن هيچ نياشامد و يا كفى بيش بر نگيرد از من و هم آئين من است پس همهء سپاه آشاميدند به جز عدّهء اندكى از آنها پس بدين سبب كه معصيت حق كردند ، هنگامى كه طالوت و سپاهش با دشمن مواجه شدند لشكر بيمناك گشته گفتند ما را تاب مقاومت با سپاه او نخواهد بود ، آنان كه لقاى رحمت خدا و ثواب آخرت را اميدوار بودند ثابت مانده گفتند چه بسيار باشد كه به يارى خدا گروهى اندك بر سپاهى فراوان پيروزى يافتهاند كه خدا يار و معين بردباران است .