آن دو ، چون خيلى وقتها چيزى كه اضافه به چيز ديگر مىشود مضاف و مضاف اليه همه با هم اراده مىشوند مخصوصا وقتى كه حيثيّت اضافه مورد نظر باشد و اخبار در تفسير بقيّه مختلف است . پس در بعضى از اخبار است كه آن ذريّهء انبياست ، و در بعضى اخبار منظور ذريّهء انبيا و ريزههاى الواح است كه در آن علم و حكمت وجود دارد .
و در بعضى اقوال اين است كه علم از آسمان آمد و در الواح نوشته شد و در تابوت گذاشته شد .
و در بعضى ديگر است : در تابوت الواح موسى است كه شكسته است ، و طشتى كه دلهاى انبيا در آن شسته مىشود ، نيز در تابوت است .
و در بعضى ديگر است : در تابوت فقط عصاى موسى بود .
و در بعضى اقوال است كه تابوت چيزى است كه خداوند در آن صورت انبيا را بر آدم نازل كرده است ، پس اولاد آدم آن را به ارث بردند . « 1 »
تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ
برخى گفتهاند : ملائكه آن را بين زمين و آسمان حمل مىكردند ، و در خبر است « 2 » : تابوت در دست دشمنان بنى اسرائيل از عمالقه بود و آن وقتى بود كه امر بر بنى اسرائيل سخت شد و حادثهها در بين آنان پديد آمد سپس خدا از دست آنها گرفت و دوباره به بنى اسرائيل برگردانيد .
و بعضى گفتهاند : وقتى كه دشمنان بر تابوت غلبه كردند آن را داخل خانهء بتها كردند ، پس بتهايشان سرنگون شد و برو افتاد ، پس تابوت را خارج كردند و در جاى ديگرى از شهر گذاشتند ، پس دردى در گردنشان در گرفت ، و در هر جائى كه تابوت را گذاشتند آنجا بلا و مرگ و و با ظاهر شد ، پس آن را به فال بد گرفتند و بر پشت دو گاو گذاشتند
هامش
( 1 ) صافى : ج 1 ، ص 254 .
( 2 ) صافى : ج 1 ، ص 254 .