تفسير :
بيان تابوت و سكينه
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ
پيامبرشان بعد از آنكه انكار آنها را به سبب قياس فاسدشان ديد براى ملزم كردنشان گفت :
إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ
از نشانههاى پادشاهى او اين است كه تابوت را به راه مىآورد « تابوت » يا بر وزن فعلوت است از « تاب » به معنى بازگشت ، صاحبش به خدا بود و نيز سبب بازگشت خداوند به او بود ، يا بر وزن « فلعوت » مانند طاغوت از « تبى يتبوأ » يعنى جنگ كرد يا به غنيمت گرفت ، چون تابوت سبب غلبه و غنيمت در جنگ بود .
و ممكن است بر وزن « فاعول » باشد اگر چه مانند « سلس » و « قلق » به صورت سالوس و قالوق كمتر به كار رفته است . زيرا بتوّتا ( مثل تنوّر ) به معنى تابوت ، بيانگر آن است كه تابوت بر وزن فاعول است ، و آن تابوت عبارت از صندوقى بود كه خداوند براى مادر موسى نازل نمود ، تا موسى را در آن گذاشت و به دريا افكند ، لذا بنى اسرائيل به آن تبرّك مىجستند ، وقتى كه موسى را اجل فرا رسيد الواح وزره و هر چه كه از آيات نبوّت در نزد او بود در صندوق گذاشت ، و آن را نزد وصىّ خود يوشع به وديعه نهاد و تابوت همچنان بين آنها بود تا اين كه به آن بىاحترامى كردند و بچّهها در راه با آن بازى مىكردند . مادام كه تابوت بين بنى اسرائيل بود آنها در عزّت و شرف بودند ، ولى وقتى كه مرتكب معاصى شدند و تابوت را سبك شمردند خداوند تابوت را بالا برد و از بين آنان برداشت « 1 » سپس وقتى كه از نبىّ در خواست كردند و خداوند
هامش
( 1 ) تابوت در بين يهود شباهت به صندوقى دارد كه طبق اساطير مصر « ست » خداى خشكى برادرش ازيريس را كشت و در آن نهاد و در نيل افكند و با تابوت مردگان پس از مرگ هم كه جسد موميائى شده در آن مىنهادند نزديكى دارد و اين ارتباط دو فرهنگ مصر و يهود را مىرساند ( مترجم ) .