تفسير :
وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ
تعميم است بعد از تخصيص و بيان حكم استحبابى است بعد از بيان حكم وجوبى ، زيرا حكم بهرهمند ساختن زن در سابق براى زنان مطلّقهاى بود كه با آنها نزديكى نشده و مهرى نيز مقرّر نگرديده است . در خبر است « 1 » : بهرهمند ساختن زنان واجب است چه دخول نمايد يا ننمايد ، و اين كه بايد آنان را بهرهمند بسازى قبل از اين كه طلاق بدهى ولى در بيان اين آيه از امام صادق ( ع ) است كه ذكر « متاع » در دو آيه براى نفقهء زن بعد از گذشتن عدّهاش اين است كه دارا و ثروتمند به قدر خود و نادار هم به مقدار طاقت خود بپردازد ، و در ادامه ( براى بيان اين كه اين حكم بعد از انقضاى عدّه و قطعى شدن طلاق است ) فرمود : چگونه متاعى به زن ندهد و حال آن كه زن هنوز در عدّه است و اميد به مردش دارد و مرد نيز اميدوار است ، و خداوند آنچه را كه بخواهد بين آن دو پديد مىآورد .
حَقًّا
مفعول مطلق است و غير خودش را تأكيد مىكند يا حال است .
عَلَى الْمُتَّقِينَ
و اين امر ثابت و شايسته پرهيزكاران است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 242 ]
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ( 242 )
ترجمه :
خدا آيات خود را براى شما اين گونه روشن بيان سازد باشد كه بينديشيد و تفكّر كنيد .
تفسير :
كَذلِكَ
اين چنين است بيان كردن احكام زنان در مورد وفات همسرانشان و مطلّقه شدنشان .
هامش
( 1 ) نور الثقلين : ج 1 ، ص 200 ، ح 957 .