و در اخبار است ، كه آيه نسخ شده است به آيهء عدّه وفات و آيهء « ميراثهنّ » زيرا حكم در اوّل اسلام اين بود كه وارث تا يك سال به زن نفقه بدهد و سپس زن بدون ارث برود ، پس هر دو حكم را آيهء عدّه و آيهء « ميراثهنّ » « 1 » نسخ كرد ، اگر چه آيهء عدّه در نظم مقدّم است ولى در نزول متأخر بوده است .
فَإِنْ خَرَجْنَ
اگر خارج شوند از خانههاى همسرانشان بعد از يك سال ، گناهى بر شما نيست . بنابراين كه حكم به عدم اخراج در بين سال و مدّت باشد . يا اين كه مقصود خروج قبل از تمام شدن سال است بنابراين كه حكم به عدم اخراج واجب نباشد .
فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ
اى وارثان ، يا اى خواستگارانى كه به اولياى زنان ، مراجعه مىكنيد ، و يا اى حكّام « 2 » ، ايراد و گناهى بر شما نيست ،
فِي ما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ
از آنچه كه دربارهء خود از تزيين و آرايش و در معرض خواستگاران قرار گرفتن و اجابت خواستگارى آنها و نكاح با آنان كه مىخواهند انجام دهند .
وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
و خدا توانا و داناست ، از چيزى كه خدا مىخواهد مانعى وجود ندارد ، پس ، از انتقام خدا بترسيد و با او مخالفت نورزيد ، و از ظلم به كسانى كه زير دست شما هستند بر حذر باشيد . و او امر و نهى نمىكند مگر به آنچه كه صلاح شما در آن است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 241 ]
وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ( 241 )
ترجمه :
مردان زنانى را كه مطلّقه كنند به چيزى بهرهمند سازند كه اين سزاوار پرهيزكاران است .
هامش
( 1 ) عياشى : ج 1 ، ص 129 ، ح 4261 .
( 2 ) حكّام اعمّ از حاكم شرع و يا حاكم عرف است .