است كه
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها
: بهشتى بدون زوال . كه از ذيل آن نهرهايى جارى است .
نُزُلًا
: يعنى جهت بزرگداشت آنها از آنها پذيرائى مىشود .
« نزل » عبارت است از آن خوراكى و نوشيدنى و هديه ( صله ) ، كه براى كسى كه وارد مىشود آماده مىكنند تا هنگام ورود او ، حاضر باشد .
مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ
: يعنى آنچه كه نزد خداست بهتر از آن چيزى است كه فجّار به وسيلهء آن در وسعت و راحت هستند ، و گذاشتن اسم ظاهر به جاى ضمير اشاره به مدح ديگرى براى آنهاست .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 199 ]
وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خاشِعِينَ لِلَّهِ لا يَشْتَرُونَ بِآياتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُولئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ ( 199 )
ترجمه :
( 3 / 199 )
همانا برخى از اهل كتاب كسانى هستند كه به خدا و كتاب آسمانى شما و هم به كتاب آسمانى خودشان ايمان آوردند در حالتى كه مطيع فرمان خدا بوده آيات خدا را به بهايى اندك نفروشند . آنها را نزد خدا پاداش نيكوست و البتّه خدا ، سريع و آسان به حساب خلق رسيدگى خواهد كرد .
تفسير :
وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ
: عطف است به اعتبار معنى ، زيرا چنان كه بعضى گفتهاند آيهء
لا يَغُرَّنَّكَ . . . .
» تا آخر در مورد غبطهء مسلمانان نسبت به يهود نازل شد ، چون ديدند كه يهود در رفاه و نعمت زندگى مىكنند و از ضعيف بودن خودشان پنداشتند كه رفاه براى يهود خوب است ، پس خداوند فرمود : « راحتى آنها شما را فريب ندهد ، چون آن راحتى دنيا متاعى اندك است و داراى عاقبت بدى است » . پس گويا گفته است :