يعنى در آن متاعى اندك است .
و « متاع » يا به معنى مصدريش مىباشد ، يا به معنى چيزى است كه به وسيلهء آن تمتّع و لذّت حاصل مىشود ، و اندك بودن متاع يا به معنى اندك بودن چيزى است كه با آن لذّت حاصل مىشود يا به معنى اندك بودن زمان آن است ، چون همهء دنيا در جنب آخرت ، مانند اين است كه كسى كه انگشتش را در دريا فروبرد چنان كه در خبر آمده است . و مدّت دنيا در مقابل روزگار جز اين گونه ( انگشت در دريا ) نمىباشد . « 1 »
ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ
: كه جهنّم نهايتى ندارد و هيچ سختى مثل سختى آن نيست .
وَ بِئْسَ الْمِهادُ
: چه آرامگاه بدى است جهنّم ، و « مهاد » مانند گهواره ، چيزى است كه براى كودك و راحتى و خواب او آماده مىكنند ، و استعمال آن در اينجا از جهت خشم است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 198 ]
لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نُزُلاً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ ( 198 )
ترجمه :
( 3 / 198 )
ليكن آنان كه خدا ترس و با تقوى شدند منزلگاهشان بهشتهائى است كه در زير درختان آن نهرها جارى است و بهشت منزل جاودانى آنهاست ، در حالى كه خدا براى آنها خوان احسان خود بگسترده است و آنچه نزد خداست براى نيكان از هر چيز بهتر است .
تفسير :
لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ
: استدراك است از آنچه كه از
تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا
استفاده شد ، زيرا از آن چنين استفاده شد كه كفّار متنعّم هستند نه مؤمنين ، پس خدا فرمود : لكن براى مؤمنين بهشتهايى
هامش
( 1 ) صافى : ج 1 ، ص 380 .