و فاطمه دختر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و فاطمه دختر زبير . او ( ع ) سواران و دليران قريش كه به دنبالش آمده بودند تا به زور وى را از سفر منع كنند ، با شمشير جنگيد و سپس سير و سفر خود را در حال غلبه و قدرت ، ادامه داد تا در « ضجنان » فرود آمد و در آنجا يك روز و يك شب ماند . عدّهاى از ضعفاى مؤمنين به او ملحق شدند و در بين آنان امّ ايمن كنيز رسول خدا بود ، آن شب على ( ع ) و فاطمهها نماز مىخواندند و ايستاده و نشسته و بر پهلو خوابيده ذكر خدا مىكردند ، پس همچنين بودند تا فجر طلوع كرد و نماز فجر را با آنها خواند و همچنان به راهش ادامه داد .
پس على ( ع ) و فاطمهها اين كار را منزل به منزل انجام مىدادند و خدا را عبادت مىكردند و تنها به سوى او رغبت داشتند و اين چنين آمدند تا به مدينه رسيدند ، در حالى كه در شأن آنان و كارى كه قبل از رسيدن به مدينه انجام مىدادند اين وحى نازل شده بود كه
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ
تا
مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى
كه مقصود از ذكر ( مرد ) على ( ع ) و مقصود از انثى ( زن ) فاطمهها هستند . « 1 » و اين آيات بلكه جميع آيات قرآن اگر چه مورد نزولش خاصّ مىباشد ولى حكم آيه دربارهء هر كسى كه متّصف به صفات مذكور باشد جريان دارد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 196 ]
لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ ( 196 )
ترجمه :
دنيا تو را فريب ندهد ، چون ببينى كافران شهرها را در تصرّف آرند .
تفسير :
لا يَغُرَّنَّكَ
: از آيهء سابق مقطوع است و دفع توهّمى است كه از
هامش
( 1 ) صافى : ج 1 ، ص 379 .