تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 502

مساهمون:

ص٥٠٢
نفس است از چيزهائى باشد كه قابل انتقام‌گيرى است آن وقت مسألهء صبر مطرح مىشود . و چون آيات داراى وجوهى است به حسب لفظ و به حسب معنى ، و ائمّه ( ع ) آيات را با وجوهى كه مناسب مقام كلام باشد بر حسب احوال اشخاص تفسير مىكرده‌اند ، اين آيه را نيز به وجوه مختلف تفسير كرده‌اند چنان كه اشاره خواهيم كرد .
وَ صابِرُوا
: از « مصابره » است به معنى وادار كردن هر يك ديگرى را بر صبر بر مصيبت‌ها يا بر صبر بر طاعت‌ها يا صبر از معاصى و گناهان . و ممكن است به معنى غلبه كردن در صبر باشد يعنى در صبر و مقاومت بر دشمن در جنگ‌ها ، چيره شويد چون شما از آنها به صبر و ثبات در جهاد سزاوارتريد ، زيرا شما از خدا چيزى را اميد داريد كه آنها اميد ندارند . يا اينكه با صبر بر تقيّه ، يا صبر بر فتنه ، بر آنان غلبه كنيد تا بر آنها پيروز شويد و به همهء اين معانى در اخبار اشاره شده است ، چنان كه « اصبروا » در خبر به صبر بر واجبات و صبر بر مصيبت‌ها ، و صبر بر دين ، و صبر از معاصى تفسير شده است و آن بر حسب اختلاف احوال سؤال‌كنندگان و مخاطبين است . و از طرفى وجوه قرآن چنان كه اشاره كرديم زياد است ، و ارادهء هر يك از آن وجوه به حسب اقتضاى مقام جائز است .
وَ رابِطُوا
: مرابطه در ظاهر ملازم بودن سرزمين دشمن است ، يا به معنى اين است كه هر يك از دو گروه اسبانشان را در سر حدّ زمين خودشان ببندند . و ممكن است مقصود اتّصال به امام باشد با بيعت خاصّ ولوى ، يا به تبعيّت و انقياد در احكام ، يا مقصود اتّصال به ملكوت امام است و يا مقصود انتظار نماز است بعد از نماز چنان كه ، به همهء اين معانى در اخبار اشاره شده است .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 502 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى