[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 195 ]
فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذِينَ هاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ ( 195 )
ترجمه :
( 3 / 195 )
پس خدا دعاهاى ايشان را اجابت كرد ، كه البتّه من كه پروردگارم عمل هيچ كس از مرد و زن را بىمزد نگذارم . پس آنان كه از وطن خود هجرت نمودند و از ديار خويش بيرون شدند و در راه خدا رنج كشيدند و جهاد كردند و كشته شدند همانا بديهاى آنان را بپوشانم و آنها را به بهشتهايى درآورم كه زير درختانش نهرها جارى است اين پاداشى است از طرف خداوند و نزد خداست پاداش نيكو يعنى بهشت لقاى الهى .
تفسير :
فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي
: خداوند دعاى آنان را اجابت كرد به اينكه ( خدا مىگويد ) :
لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى
: عمل هيچ مرد و زن را ضايع نمىكنم آنچه را كه خواستيد چون حفظ از آتش ، مغفرت و پوشاندن گناهان ، و ميراندن با نيكان و بخشش به قدر استعدادى كه در نتيجهء اعمالتان حاصل كردهايد ، همه را عطا مىكنم .
بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ
: جواب سؤال مقدّر است ، گويا كه گفته شده :
اگر خداوند عمل هيچ عمل كنندهاى را ضايع نمىگرداند پس چگونه است كه در دنيا مردان را از بابت هجرت و غير آن مدح مىكند بدون اينكه زنان را مدح نمايد ؟ پس خداوند فرمود : بعضى از شما از بعضى ديگر است يعنى مدح مردان مدح زنان نيز هست .
يا اينكه جواب امّ سلّمه است . طبق آنچه كه روايت شده ، امّ سلّمه گفت : يا رسول اللّه چگونه است كه دربارهء هجرت مردان در قرآن ذكر