تفسير :
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ
: و آسمانهاى ارواح از آن خداست .
وَ الْأَرْضِ
: و ملك زمين نيز ، يعنى زمين اشباح نورانى و ظلمانى ، زيرا هر چيزى كه جهت فاعليّت در آن ظاهرتر و جهت قبول و پذيرش مخفىتر باشد به اسم آسمان لايقتر و سزاوارتر است ، و هر چه كه به عكس آن باشد به اسم زمين سزاوارتر است .
و جمله يا حال است از فاعل
اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا
يا عطف بر آن است ، و جملهء
لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ . . .
تا آخر آيه معترضه است و معنى آيه اين است كه آنها از خدا رو گرداندند و عهد خدا را به بهاى اندك از اعراض دنيا فروختند در حالى كه ملك آسمانها و زمين براى خداست . پس هر كه از خدا روى گرداند براى اينكه آنچه را در ملك خداست طلب كند در طلبش خطا كرده است ، زيرا او كسب دنيا را مىخواهد و كسب دنيا و آخرت پيش خداست .
وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
: پس قدرت دارد آنچه را كه آنان با فروش عهد و ميثاق الهى مىخواهند به دست آورند بدون فروش آن ميثاق ، به آنها عطا كند ، و نيز قدرت دارد آنچه را كه در مقابل فروش آن ميثاق ، داشتهاند ، تلف كرده از بين ببرد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 190 ]
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ ( 190 )
ترجمه :
( 3 / 190 )
محقّقا در خلقت آسمان و زمين و رفت و آمد شب و روز ، روشن دلائلى است خردمندان را .
تفسير :
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
: جمله استينافيه است جواب سؤال مقدّر جهت تعليل بر مالكيّت و تعميم قدرت خداى تعالى است ، زيرا در آسمان و زمين و