« زبر » است كه بر حروفى كه از اسماى حروف نوشته شده است « 1 » گفته مىشود .
و « الزّبر » جمع « زبور » با فتحه است به معنى كتاب ، ولى مقصود از آن در اينجا احكام قلبى و آثار ولايت است از موعظهها و پندها و آثارى كه براى سالكين در طريق ولايت ظاهر مىشود ، زيرا تعبير از همهء اينها جز با اشاره و كنايه نيست ، چنان كه كتابت و نوشتن در حقيقت تعبير از آن چيزى است كه در قلب است به نوعى از اشاره ، و مقصود از كتاب در اينجا احكام رسالهء قالبى است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 185 ]
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِ ( 185 )
ترجمه :
( 3 / 185 )
هر نفسى شربت مرگ را خواهد چشيد و محقّقا روز قيامت همهء شما به مزد اعمال خود كاملا خواهيد رسيد پس هر كس خود را از آتش جهنّم دور داشت و به بهشت ابدى درآمد ، فيروزى و سعادت ابدى يافت كه زندگانى دنيا جز متاعى فريبنده نخواهد بود .
تفسير :
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ
: جواب سؤال مقدر و دلدارى رسول صلّى اللّه عليه و آله و مؤمنين و تهديد تكذيبكنندگان است ، گويا كه گفته شده : چگونه
هامش
( 1 ) لغتنامه دهخدا چاپ اوّل ، ص 175 : زبر : اول حروف اسم حرفى ( حروف تلفظ هر يك از حروف الفبا ) را گويند . و . . . . اول حروف اسم حرفى را بيّنات نامند مثلا اوّل حروف محمّد ، ميم است و اول لفظ ميم كه ( م ) است زير ، و باقى حروفش را كه ( ى - م ) است بيّنات نامند و تلفظ كردن حرف زير و بيّنات . . . . را در اصطلاح جفر ، بسط تلفظ ، يا بسط باطنى و بسط ظاهرى گويند مثلا چون محمّد را . . . . حرف به حرف تلفظ كرديم ( ميم - حاء - ميم - دال ) مىشود و مجموع حروف مستحصله . . . . . اين است ( م ى م ، ح ا ، م ى م ، دال ) .