تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 469

مساهمون:

ص٤٦٩
بِالْبَيِّناتِ
: يعنى معجزه‌هايى ، كه واضح هستند ، يا واضح‌كننده هستند يعنى معجزه‌هاى واضح‌كننده كه از آثار رسالت و از چيزهايى است كه موجب تصديق به رسالت مىشود ، يا حجّت و دليلهائى كه دلالت بر صدق رسالت پيامبران مىكند ، يا احكام قالبى كه دلالت بر صدق آنها مىكند .
وَ الزُّبُرِ
: حكمتها و پندها كه آثار ولايت است و دلالت بر حقانيّت و صدق انبيا مىكند .
وَ الْكِتابِ الْمُنِيرِ
: يعنى احكام رسالت كه قلوب عمل‌كنندگان به آن را روشن مىسازد و همچنين صدق رسولان را در رسالتشان روشن مىكند ، و ممكن است مقصود چيزى باشد كه خودش واضح است ، زيرا « منير » از « انار » است كه آن هم لازم است و هم متعدّى ، و كتاب تدوينى صورت آن احكام است . بدان كه بيّنه از « بان » به معنى ظاهر شدن و يا ظاهر كردن ، لازم و متعدى است و بر معجزه اطلاق مىشود ، از باب اينكه از جانب خدا بودن آن واضح است و روشن مىكند كه آورندهء آن نيز راستگوست . و بيّنه ، بر احكام رسالت نيز اطلاق مىشود ، از باب اينكه آنها احكام قالبى است كه بر هر صاحب حسّى ظاهر و روشن است و نشانه‌اى از راستگويى كسى است كه آنها را آورده است ، و نشان‌دهندهء راه به كسى است كه به آن عمل كند . و همچنين بيّنه بر دليلها و برهانها كه دلالت بر صدق دعوى كند اطلاق مىشود ، و نيز بر شاهدى كه با گفتارش صدق دعوى را ظاهر مىسازد گفته مىشود . و همين طور بر حروفى كه از اسم‌هاى حروف به تلفظ مىآيد مانند ( با . . . - تا . . . - قاف . . . ) اطلاق مىگردد ، و بر غير حرف اوّل از حروف اسماى حروف ( چنان كه ذكر شد ) نيز مىآيد و آن مقابل
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 469 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى