تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 467

مساهمون:

ص٤٦٧
عقوبت شود چنان كه اقتضا مىكند كه نيكوكار به ثواب برسد . و ممكن است مقصود تنبيه بر اين باشد كه بدكار وقتى متمكّن از بدى شود ، فعليّت اخير او همان قوّهء بدىكننده‌اش مىشود كه مناسب با جهنّم و دردهاى آن است ، و آن قوّهء همانطور كه مناسب با جهنّم است منافى با بهشت نيز هست . و انسانيّت ، در اين انسان مغلوب و مخفى است . به نحوى كه اقتضائى براى ظهور آن موجود نيست ، بنابراين اگر اين انسان داخل در جهنّم نشود ظلم بر آن قوّه‌اى است كه مقتضى دخول در آتش است اگر چه جهنّم براى انسانيّت او عذاب است ، ولى انسانيّت مخفى است و اقتضاى چيزى را ندارد .

[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيه 183 ]

الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 183 )

ترجمه :

( 3 / 183 ) آن كسانى كه گفتند خدا از ما پيمان گرفته كه به هيچ پيغمبرى ايمان نياوريم تا آنكه او قربانى آورد كه در آتش بسوزد . بگو اى پيغمبر كه پيش از من پيامبرانى آمده و براى شما هرگونه معجزه آورده‌اند و اين را هم كه خواستيد آوردند پس اگر راست مىگوييد و به اين شرط ايمان مىآوريد ، براى چه آن پيغمبران را كشتيد .

تفسير :

الَّذِينَ قالُوا
: صفت
الَّذِينَ قالُوا
إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ
است يا بدل از آن است كه ممكن است جمله مستأنف و مقطوع از سابقش باشد كه براى ذمّ آمده است ، خبر مبتداى محذوف است ، يا مفعول فعل محذوف ، يا مبتداست كه خبرش محذوف است . ( آنان كه گفتند - الذين قالوا )
إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا
: خدا در تورات از ما پيمان گرفت ، چون قائلين
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 467 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى