على ( ع ) كه در كتب آنان از اخبار گذشتگانشان بود ، بخل ورزيدند . و منافقين از امّت كه بخل ورزيدند به آنچه كه مىدانستند ، چون كسى كه علمى را كتمان كند خداوند در روز قيامت به او لگامى از آتش مىزند .
وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
: يعنى براى خداست آنچه كه در آسمان و زمين است ، و مطلب را با لفظ « ميراث » ادا كرد تا اشعار به اين باشد كه آنچه كه در آسمان و زمين است از بعضى باقى مىماند و بعضى ديگر آن را به ارث مىبرند و حال زمين و آسمان وقتى اين چنين باشد ، ديگر براى شخص عاقل شايسته نيست كه در مورد آن بخل بورزد و با دست خودش بخشش و عطا نكند ، و خداى تعالى آن را فرموده تا اشاره باشد به اينكه همه چيز ملك خداست . پس شايسته نيست كه عاقل نسبت به ملك غير ، بخيل باشد و به امر خدا كه صاحب ملك است انفاق نكند .
ممكن است معنى آيه اين باشد كه ميراث آسمانها و آنچه كه در آنها و زمين است و آنچه كه در آنهاست از عالم كبير و صغير ، همه براى خداست ، يعنى همه فانى مىشوند و خداى واحد و قهّار ، وارث آسمان و زمين و آنچه كه در آنهاست مىباشد ، پس چرا در آنچه كه انسان مىگذارد و مىرود بخل مىورزد .
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ
: خداوند به آنچه كه عمل مىكنند از بخل و اعطا
خَبِيرٌ
: آگاه است ، و اين جمله وعده و وعيد است ، و « يعملون » به صورت خطاب به طريق التفات از غيبت ( غايب ) به خطاب ( مخاطب ) خوانده شده است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 181 ]
لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ ( 181 )
ترجمه :
( 3 / 181 )
هرآينه خدا شنيد سخن جاهلانهء آن كسانى را كه گفتند خدا فقير است و ما دارا ، البتّه ما گفتارشان را ثبت خواهيم كرد با اين گناه