[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 177 ]
إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيْمانِ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 177 )
ترجمه :
( 3 / 177 )
آنان كه خريدار كفر شدند به عوض ايمان ، هرگز زيانى به خدا نمىرسانند و آنان را عذابى دردناك است .
تفسير :
إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيْمانِ
: آنان كه كفر را به ايمان خريدند ، تأكيد آيهء اوّل يا تعليل آن است و تعميم حكم است نسبت به جميع كفّار بعد از تخصيص آن به منافقينى كه به جنگ نرفتند .
لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
: زيانى به خدا نمىرسانند و عذاب دردناكى براى ايشان مىباشد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 178 ]
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ ( 178 )
ترجمه :
( 3 / 178 )
و البتّه گمان نكنند آنان كه به راه كفر رفتند كه مهلت دادن ما ايشان را ، به حال آنها بهتر خواهد بود بلكه مهلت مىدهيم براى امتحان تا بر سركشى و طغيان خود بيفزايند و آنان را عذابى رسد كه به آن سخت خوار و ذليل شوند .
تفسير :
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
: « تحسبنّ » به صورت مخاطب ، و « يحسبنّ » به صورت غايب
أَنَّما نُمْلِي
: آن چيزى كه به آنها مهلت مىدهيم ، يا اينكه مهلت دادن
لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ
: كه براى آنهاست ، سودى به حال آنان دارد ، « لهم » متعلّق به « نملى » است « و انّما نملى » مفعول دوّم « يحسبنّ » است ، يا بدل از مفعول اوّل است كه بىنيازكننده از مفعول دوّم مىباشد . و در صورتى كه
الَّذِينَ كَفَرُوا
فاعل باشد
أَنَّما نُمْلِي
جانشين هر دو