ترجمه :
( 2 / 236 )
باكى بر شما نيست اگر طلاق دهيد زنانى را كه با آنها مباشرت نكردهايد و مهرى مقرّر نداشتهايد ولى آنها را به چيزى بهرهمند سازيد ، دارا به قدر خود و نادار بهاندازهء خويش به بهرهاى شايستهء او كه سزاوار مقام نيكوكاران است .
تفسير :
لا جُناحَ عَلَيْكُمْ
جمله استينافيه است و جواب سؤال مقدّر ، گويا كه بعد از ذكر طلاق و احكام زنهاى مطلّقه گفته شده : چه حقّى زن مطلّقه بر طلاقدهنده دارد ؟ پس خداوند فرمود : چيزى از مهر و غير مهر بر شما نيست .
إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ
تمسّوهنّ كنايه از جماع است ( منظور اين كه اگر پيش از جماع آنها را طلاق داديد )
أَوْ تَفْرِضُوا
يعنى مگر اين كه مهرى مقرّر كرده باشيد ، يا اين كه لفظ « أو » به معنى ( واو ) است .
لَهُنَّ فَرِيضَةً
فريضة بر وزن فعيله است و وزن فعيل به معنى مفعول و تاء براى نقل است ، يا مصدر است پس خداى تعالى حكم زنهاى مطلّقه را با دلايل منطقى و به تفصيل و اجمال از حيث مهر ( كابين ) ذكر كرده و از كسى كه زوجهاش را طلاق داده ، در صورتى كه با آن زن مباشرت و نزديكى نكرده و مهرى هم براى او بر قرار نكرده باشد ، رفع ايراد در عدم پرداخت مهر و غرامت نمود . البتّه اين حكم از منطوق آيه ثابت مىشود ، و نيز اجمالا يك نوع غرامت را براى كسى كه زنى را طلاق داده كه با او نزديكى كرده يا مهر براى او مقرّر داشته است ، و يا زنى كه با او نزديكى نشده ولى مهر معيّنى داشته حقّ دارد كه نصف مهر را بگيرد چنانچه به زودى خواهد آمد ، و آنكه با او نزديكى شده ولى مهر معيّنى نداشته