است و اين كه شأن محسنين چنين است پس شايسته است كه شما نيز اين شأن و عادت را طلب كنيد . و در اخبار اندازهاى براى بهره دادن به زن مطلّقه ذكر نشده چنانچه در آيه همين طور است ، و بعضى گفتهاند بهاندازهء نصف مهر المثل به او داده مىشود .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 237 ]
وَ إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ إِلاَّ أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 237 )
ترجمه :
( 2 / 237 )
و اگر زنهايى را طلاق دهيد پيش از آنكه با آنها مباشرت كرده باشيد در صورتى كه براى آنان مهر مقرّر داشتهايد بايستى نصف مهرى را كه تعيين كردهايد به آنها بدهيد مگر آن كه آنها خود يا كسى كه امر نكاح به دست او است درگذرند و اگر شما درگذريد ( و تمام مهريه را بپردازيد ) به تقوى و خداپرستى نزديكتر است و فراموش نكنيد برترىهائى را كه در نيكوئى به يكديگر است كه خداوند بر آنچه انجام مىدهيد بيناست .
تفسير :
إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً
و اگر پيش از جماع طلاق داديد پس بر شماست
فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ
نصف آنچه تعيين كردهايد بپردازيد و اين بيان يكى از شقوق مفهوم مخالف است كه از آيهء سابق استفاده مىشد و باقى مىماند آن شقّى كه طلاق بعد از نزديكى و تعيين مهر صورت گيرد ، و حكم آن ظاهر است ، زيرا با عقد نكاح فريضه ثابت مىشود و مهر معيّن مىگردد آنچه كه مىتواند نصف مهر را ساقط كند طلاق قبل از نزديكى است ، در حالى كه فرض اين است كه طلاق دادن زنان بعد از نزديكى و عدم تعيين مهر باشد . باقى مىماند آن شقّ از طلاق دادن زنان كه بعد از نزديكى و عدم تعيين مهر باشد .