گفت : هرگاه ما در جنگ به هم آميختيم از اين درّه بر آنها خارج شويد تا اينكه پشت سر آنها قرار بگيريد ، و رسول خدا اصحابش را آماده كرد و پرچم را به امير المؤمنين ( ع ) داد .
پس انصار بر مشركين قريش حمله بردند و آنان شكست خوردند ، - شكست سختى - و اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در وسط لشكر كفّار قرار گرفتند . و از آن طرف خالد بن وليد با دويست سواره بر عبد اللّه بن جبير سرعت گرفت و حملهور شد ، و آنها با تيرها اينان را استقبال كردند ، پس خالد بن وليد برگشت . اصحاب عبد اللّه جبير نگاه به اصحاب رسول خدا كردند ديدند كه مال قوم را غارت مىكنند ، پس به عبد اللّه گفتند : اصحاب و ياران ما غنيمت گرفتند و ما بدون غنيمت مانديم .
عبد اللّه گفت : از خدا بترسيد كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به ما پيشنهاد كرده كه ما تكان نخوريم ولى آنها قبول نكردند و يكى پس از ديگرى آنجا را خالى كردند تا اينكه مراكز آنان خالى شد و عبد اللّه بن جبير با دوازده مرد باقى ماند پس خالد بن وليد بر عبد اللّه بن جبير و اصحابش حمله كرد و آنها را در همان محلّ در دره كشت .
سپس مسلمانان به عقب برگشتند و قريش كه شكست خورده مىگريختند ، در راه شكست بودند ديدند كه پرچم بالا رفته است ، پس دور آن جمع شده به آن پناه بردند ، و اصحاب رسول خدا شكست بزرگى خوردند و به سوى كوهها بالا مىرفتند و از هر طرف فرار مىكردند .
وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً
: و كسى كه به دين اجدادش برگردد به خدا ضرر نمىزند بلكه به خودش ضرر مىزند و زراعت و نسلش را نابود مىكند .
وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ
: يعنى كسى كه بر دينش ثابت بماند ، و بر راه راست خويش برود ، شكركننده و سود برنده است ، و زود است كه