بعضى گفتهاند : كه آيه بعد از روز احد نازل شد در وقتى كه خداوند به رسول خدا امر نمود كه قوم را طلب كند و به جهاد بخواند در حالى كه عدّهء بسيارى كشته و زخمى شده بودند و آنچه نبايد به آنان رسد ، رسيده بود . و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : كسانى كه ديروز با ما بودند ، با ما از شهر بيرون آيند اين موضوع بر مسلمانان سخت گران آمد ، لذا آيه نازل شد .
كه
إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
: يعنى اگر بر ايمانتان باقى باشيد شما بالا و برتريد ، يا اينكه آن شرط تهييجى است براى قول خدا
لا تَهِنُوا
.
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 140 ]
إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 140 )
ترجمه :
( 3 / 140 )
اگر به شما در جنگ احد آسيبى رسيد به دشمنان شما نيز در بدر شكست و آسيب سخت رسيد چنان كه آنها مقاومت كردند شما نيز مقاومت كنيد اين روزگار را به اختلاف احوال ميان خلايق مىگردانيم كه مقام اهل ايمان معلوم شود تا از شما مؤمنان آن را كه ثابت در دين است مانند على ( ع ) و شيعيانش گواه ديگران كند و خداوند ستمكاران را دوست ندارد .
تفسير :
إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ
: « قرح » را با فتح و ضمّ خواندهاند ، و هر دو مصدر است ، يا « قرح » با فتح مصدر است ، و با ضمّ اسم مصدر به معنى درد و رنج و زخم است .
فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ
: در جنگ بدر يا در همان جنگ ، مثل همان درد و رنج به آن قوم هم رسيد .
وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ
: يعنى ايّام غلبه و سرور و نعمت ، چون از نعمت و