[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 139 ]
وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 139 )
ترجمه :
شما مسلمانان نه هرگز در كار دين سستى كنيد و نه از فوت غنيمت و متاع دنيا اندوهناك باشيد زيرا شما اگر در ايمان ثابت و استوار باشيد ؛ پيروزمندترين مردم ، و بلندمرتبهترين ملل دنيا هستيد .
تفسير :
وَ لا تَهِنُوا
: عطف بر
سارِعُوا
است ، زيرا فاصل بين آن دو از متعلّقات معطوف عليه است ، يعنى از جهاد كردن به سبب آنچه كه به شما در روز احد رسيد ضعف نشان ندهيد و سستى نكنيد كه دو برابر آن سختىها در روز بدر به شما رسيد .
وَ لا تَحْزَنُوا
: و اندوهناك بر كشتههايتان نباشيد ، زيرا آنها با كشته شدن به مقامات عالى بهشتى رسيدند و با همسران حور العين خود معانقه كردند ، و نيز اندوهناك نباشيد بر آنچه كه از غنيمتها از شما فوت شد .
وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ
: شما بر كوه صعود كردهايد و لذا بالاتر هستيد - يا اينكه شأن شما بالاتر است چون شما بر حقّيد و دشمن شما بر باطل ، و كشتههاى شما در بهشت هستند و كشتههاى آنها در آتش ، يا شما بالا هستيد به سبب غلبهء بر آنها و به هر تقدير آن تسلّى و دلدارى است .
برخى گفتهاند : آيه در مورد كشته و زخمى شدن آنها در روز احد نازل شده است تا تسلّى مؤمنان باشد .
برخى گفتهاند : وقتى كه مسلمين شكست خوردند خالد بن وليد با لشگرى از مشركين مىخواست به كوهى كه بالاى سر مسلمانان قرار داشت برود ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : نبايد بر بالاى ما قرار گيرند ، عدّهاى از تيراندازها جستند و بالاى كوه قرار گرفتند ، و به گروه مشركين تيراندازى كردند تا اينكه آنها را شكست دادند و مسلمانان بالاى كوه قرار گرفتند ، و اين آيه نازل شد .