اى بهلول « 1 » مژده بده كه تو آزادشدهء خدا از آتش هستى . « 2 »
ذَكَرُوا اللَّهَ
: يعنى فاحشه يا ظلم نفس از تمكّن ( مستقر شدن و قرار گرفتن ) در جهل نيست بلكه از لغزشهائى است كه بر بندگان حادث نازل مىشود ، و بخشيده مىشود چون كبيره نيست زيرا گناه كبيره آن است كه از تمكّن در پيروى طاغوت صادر شده باشد ، ولى اگر انسان متمكّن در پيروى على ( ع ) و ولايت او باشد پس هر چه كه از بديها از او صادر شود از قبيل لغزشها و از گناهان ، صغيره است .
و اين انسان هر وقت كه شيطان او را به كار زشتى وادار كند حتما خدا را به ياد مىآورد و از كار زشتى كه كرده است ، پشيمان مىشود ، و از پروردگارش آمرزش خواهى مىكند . و آنچه كه در اخبار در مورد اصرار وارد شده است ، اين است كه شخص گناه كند و استغفار ننمايد ، و با توبهء نفس خود را نو و تازه نسازد . « 3 » و از قول امام ( ع ) است كه فرمود : با اصرار در گناه صغيرهاى نيست و با استغفار ، كبيرهاى . « 4 » ( هر گناه و لو بسيار كوچك اگر مكرّر شود صغيره تلقى نمىشود و هر گناه و لو بسيار بزرگ اگر مورد استغفار واقع شود كبيره تلقى نمىگردد ) . از قبيل قول نبىّ صلّى اللّه عليه و آله است : كسى كه استغفار كند اصرار نكرده است اگر چه در يك روز هفتاد مرتبه به گناه باز گردد . « 5 » و غير اينها از رواياتى كه در بيان كبائر و صغائر وارد شده است .
همهء اينها مشعر به همان مطلبى است كه ذكر كرديم .
پس صاحبان صغيره كسانى هستند كه هرگاه گناهى را ( هر گناهى ) مرتكب شوند ذكر خدا كنند
هامش
( 1 ) بهلول در لغت به معناى خندهرو - خجسته - مهتر - جامع خيرات است . و در اينجا منظور معناى لغوى آن است .
( 2 ) برهان : ج 1 ، ص 316 .
( 3 ) عياشى : ج 1 ، ص 198 ، ح 144 .
( 4 ) صافى : ج 1 ، ص 352 .
( 5 ) صافى : ج 1 ، ص 352 .