اين مرتبه درجات متعدّدى است .
مرتبهء دوّم تقوى فرو نشاندن خشم و ترك امضاى ( اجراى ) غضب بر بدكار است ، و براى اين مرتبه درجاتى است .
مرتبهء سوّم ، عفو از بدكار و پاك كردن قلب از كينهء اوست و اين معنى حاصل نمىشود مگر اينكه سالك به مقام شهود و عيان برسد ، و حقّ اول ( خداى تعالى ) ، را در مظهرى از مظاهرش مشاهده كند .
و براى اين مرتبه ، نيز درجاتى است ، و در اين مرتبه مهالك متعدّد و مفاسد غير محدودى است ، و هر كس كه ميل پيدا كند و به يكى از مذاهب باطل منحرف شود ، انحراف او از همين مرتبه ناشى مىشود ، و آخرين درجهء اين مرتبه آخرين درجهء عبوديّت و اولين درجهء ربوبيّت است و آن مقام احسان و مقام محبوبيّت براى خداست .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 135 ]
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 135 )
ترجمه :
( 3 / 135 )
نيكان آنها هستند كه هرگاه ناشايستهاى از ايشان سرزند و ظلمى به نفس خويش كنند خدا را به ياد آرند و از گناه خود به درگاه خدا توبه و استغفار كنند كه مىدانند جز خدا هيچكس نمىتواند گناه خلق را بيامرزد و آنها هستند كه در كار زشتى كه انجام دادهاند ، اصرار نمىورزند چون خود به زشتى معصيت آگاهند .
تفسير :
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً
: عطف بر
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ
است ، و فاحشه اطلاق مىشود بر خصوص زنا و بر هر چيزى كه قبح آن شديد باشد ، و بر هر چيزى كه خدا از آن نهى كرده است .
أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ
: ظاهر متبادر اين است كه مقصود از فاحشه