رسول در مورد امورى كه شما را به آن امر ، يا شما را از آن نهى كرده است ، و از اين رو لفظ « أطيعوا » را تكرار نكرد ، و فرمود :
وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
: و فرمان بريد فرستاده خدا را ، باشد كه مورد رحمت قرار گيريد . پيش از اين گذشت كه آوردن ادات ترجّى ( لعلّ ) از عادت بزرگان است ، و اينكه ترجّى ( اميدوار نمودن ) از خدا واجب است و قابل تخلّف نيست . ( يعنى حتمى الوقوع است ) .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 133 ]
وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ( 133 )
ترجمه :
( 3 / 133 )
و بشتابيد به سوى آمرزش پروردگار خويش و به سوى بهشتى كه پهنايش آسمانها و زمين را فرا گرفته است و براى پرهيزكاران مهيّاست .
تفسير :
وَ سارِعُوا
: بشتابيد به طاعت رسول و اهميّت دادن به آن .
إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ
:
وجه تعبير از عرض بهشت به عرض آسمانها و زمين
بدان كه عرض و طول در سطح مستوى عبارت است از اقلّ دو امتداد و اكثر آن دو ، و در مجسّمات عبارت از كوتاهترين امتداد و طولانىترين آن است . عرض در اسطوانيّات ( استوانه ) و مخروطيّات عبارت است از امتداد قواعد آنهاست ، و طول در آنها عبارت از امتداد سهام ( ارتفاع مثلثها در هرم ، و ارتفاع استوانه و مخروط ) آنهاست .
از آنجا كه عوالم امكان از مشيّت آغاز شده است كه آن عبارت از وحدت حقّه است كه كثرت در ظلّ و سايهاى از آن وحدت محسوب مىشود و آن وحدت مانند نقطه است در اينكه كثرت به آن راه نمىيابد