است . و هر چه را او روا بداند ، حلال باشد و آنچه را كه ناروا بداند ، حرام باشد ، قول خداى تعالى است كه فرمود : هر چه را كه رسول آورد آن را بگيريد و هر چه را كه از آن نهى كرد خوددارى كنيد . « 1 » و نيز از امام باقر ( ع ) روايت شده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حريص بود كه على ( ع ) بعد از او بر مردم خلافت داشته باشد ، و نزد خدا خلاف آن چيزى كه او مىخواست بود ، پس خداوند به او فرمود : كار دربارهء على ( ع ) به دست تو نيست يا محمّد ، كار على ( ع ) و غير على با من است ، آيا من اى محمّد آنچه را كه از كتابم نازل كردم : بر تو نفرستادم ؟
الم . أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ
« 2 » ؟ ( الم . آيا مردم پنداشتند همينكه بگويند ايمان آوردهايم مورد آزمايش قرار نمىگيرند ؟ ) .
امام باقر فرمود كه رسول خدا امر را به خدا تفويض نمود . « 3 »
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 129 ]
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 129 )
ترجمه :
( 3 / 129 )
هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است همه ملك خداست ، هر كه را خواهد بخشد و هر كه را خواهد عذاب كند و خدا نسبت به خلق بسيار آمرزنده و مهربان است .
تفسير :
وَ لِلَّهِ
: يعنى از جهت فاعل بودن و غايت بودن و مالك بودن .
ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
: پس از آنكه خداوند نفى نمود كه كار به دست پيامبر باشد ، مخلوقيّت و مملوكيّت همه چيز را و اينكه
هامش
( 1 ) صافى : ج 1 ، ص 350 .
( 2 ) سوره عنكبوت : آيه 2 .
( 3 ) عياشى : ج 1 ، ص 197 ، ح 140 .