در بعضى اخبار اشاره است به اينكه اين وعده در غزوهء احد بوده است . « 1 »
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 126 ]
وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلاَّ بُشْرى لَكُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( 126 )
ترجمه :
( 3 / 126 )
و خدا آن فرشتگان را نفرستاد مگر براى اينكه به شما مژدهء فتح دهند و دل شما را به نصرت خدا مطمئن كنند ، و فتح و فيروزى نصيب شما نگشت مگر از جانب خداى تواناى دانا .
تفسير :
وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ
: يعنى خداوند امداد شما را به ملائكه قرار نداد
إِلَّا بُشْرى لَكُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ
: مگر اينكه بشارتى بر شما باشد و قلب شما از اضطراب ساكن و آرام شود ، يعنى مقصود از امداد به ملائكه چيزى نبود جز اينكه بشارت بر شما باشد تا قبل از پيروزى خوشحال شويد ، و براى اينكه دلهاى شما مطمئن شود پيش از اينكه چشمهاى شما با غلبه و قتل روشن گردد . زيرا نظرهاى بشرى مبنى بر اسباب حسّى است .
وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
: بدون توسّط اسباب و آلات و بدون احتياج به امداد و آمادگى ، خدا يارى مىكند .
الْعَزِيزِ
: زيرا او كسى است كه هيچ مانعى از تحقّق مرادش منع نمىكند .
الْحَكِيمِ
: او كسى است كه يارى نمىكند و خوار نمىكند مگر براى حكم و مصالحى كه به شما بر مىگردد .
هامش
( 1 ) برهان : ج 1 ، ص 310 .