ترجمه :
اگر شما مسلمانان را خوشحالى پيش آيد از آن بدحال و غمگين شوند و اگر به شما حادثهء ناگوارى رسد بدان خوشحال شوند امّا اگر صبر كنيد و پرهيزكار باشيد از مكر و عداوت آنان به شما هيچ آسيبى نخواهد رسيد كه همانا خداوند بر آنچه مىكنند آگاه و محيط است .
تفسير :
إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ
: وجه ديگرى براى جلوگيرى از دوستى با كفّار است . كه مىگويد : اگر به شما نيكى رسد ، ناراحت مىشوند ،
وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها
: و اگر اتّفاق بدى براى شما رخ دهد ، خوشحال مىشوند . و اين حالت عادى دشمن است و حقّ آن عداوت است نه دوستى كه چون به شما بدى رسد ، شاد مىشوند .
وَ إِنْ تَصْبِرُوا
: اگر از دوستى با آنها صبر كنيد ، با اينكه از آزار آنان مىترسيد ، يا اينكه مىترسيد به آنها آسيب برسانيد در صورتى كه آنها به شما اذيّت كنند ؛
وَ تَتَّقُوا
: بترسيد از خدا در مورد دوستى با كفّار ، يا اينكه از دوستى كفّار بترسيد يعنى از دوستى آنان بر حذر باشيد تا اثر حيلههاى آنها به شما نرسد .
لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً
: پس به خدا مطمئن باشيد در دفع ضررهاى كفّار و بر دوستى آنها متّكى نباشيد .
إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ
: جمله در مقام تعليل است ، و به خطاب و غيبت نيز خوانده شده است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 121 ]
وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 121 )