كتابهاى آنها و كتاب خودتان ايمان مىآوريد ولى آنها به كتاب شما ايمان نمىآورند . . . . از سياق لفظ بعيد است .
وَ إِذا لَقُوكُمْ قالُوا آمَنَّا
: وجه ديگرى براى منع آنها از موالات و دوستى كفّار است كه با آنها اختلاط دارند ، و آن اين است كه كفّار با نفاق و دوروئى با شما معاشرت مىكنند ، و شايستهء مؤمنين نيست كه منافقى را كه داراى دو زبان است ، دوست بگيرند .
وَ إِذا خَلَوْا
: و چون از شما دور باشند و تنها باشند .
عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ
: براى تعصّبى كه در دينشان دارند ( انگشتهايشان را مىگزند ) .
قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ
: بگو اى پيامبر شما با خشم خود بميريد .
خطاب به محمّد صلّى اللّه عليه و آله است يا به هر كس كه خطاب در مورد او ممكن باشد . و اين نفرين بر آنهاست كه غضب آنها شديد و زياد شود تا هلاك گردند ، يا اينكه از قوّت اسلام هميشه غضبناك باشند و اين خشم تا آخر عمر ادامه پيدا كند ، يا اينكه نهى از غضب است كه ديگر غضب نكنند .
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
: يعنى آنچه را كه با سينهها همراه است ، پس چگونه نداند آنچه را كه در خلوت بر اعضا ظاهر مىشود ، مانند انگشت به دندان گرفتن و اين جمله تتمهء سخنانى است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مأمور به گفتن آنها شده است . كه در مقام تعليل موت كه ناشى از غضب باشد آمده است يا اينكه آن جمله از جانب خدا و جواب سؤال مقدّر است ، گويا كه گفته شده است : چگونه خدا مىداند انگشت به دندان گرفتنها را ؟ پس فرمود : خدا مىداند آنچه را كه مخفىتر از آن است ، يا گفته شده : چگونه دانستى اى محمّد ؟ : پيامبر فرمود : خدا مىداند آنچه را كه پنهانتر از آن است پس به من خبر مىدهد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 120 ]
إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ( 120 )