كردند كه قبل از رسيدن و بهرهبردارى هلاك و نابود مىشود ، يا مقصود اين است كه كشت در غير فصل خودش صورت گرفته و سرما به آن رسيده و نابودش كرده است ، و معنى آيه اين است كه مانند زراعتى است كه باد به آن اصابت كرده است . و مكرّر اين مطلب در گذشته گفته شد كه در تشبيه تمثيلى ترتيب بين اجزاء مشبّه و مشبّه به لازم نيست ، و همچنين دخول ادات تشبيه بر مشبّه به نيز لزومى ندارد .
ممكن است معنى آيه اين باشد كه آن چيزى از مالها و عمرها و قوايى كه در حيات دنيا يا براى حفظ حيات دنيا مىپردازند و لا جرم در نابود كردن كشت اخروى تكوينى كه خداوند تخمش را در وجود آنها كاشته است مىكوشند ، مانند بادى است كه در آن سرماى شديدى است كه به كشت و زرع قومى برخورد كرده باشد ، يعنى با گناه كردن ( كه مانند همان باد سرمازاست ) به خود ظلم كردند ، و اين به جهت عقوبت آنهاست .
يا اينكه كشت و زرع در محلّ مناسب يا در وقت مناسب انجام نگرفته است .
فَأَهْلَكَتْهُ
: يعنى آن را هلاك و نابود كرد ،
وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ
: يعنى خدا به آنها ظلم نكرده كه هر چه انفاق كردهاند بدون سود نابود شود .
وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
: به اينكه انفاق را در محلّى يا بر وجهى يا به نيّتى كردند كه سودش به آنها نرسد ، يا معنى آن اين است كه خداوند به گروهى كه باد زراعت آنها را نابود كرد ظلم نكرده است ، و لكن آنها خودشان به خودشان ستم كردند بدين گونه كه زراعت در محلّ يا وقت مناسب نكردند ، يا اينكه به سبب نافرمانىهايشان خدا را به غضب آوردند و با طاعتشان او را راضى نكردند . و حقّ اين عبارت اين بود كه بگويد : ( و ما الله ظلمهم و لكنهم يظلمون ) يعنى خدا به آنها ظلم نكرد و لكن آنها