سخن هم ترغيب است و هم تهديد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 234 ]
وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 234 )
ترجمه :
( 2 / 234 )
و مردانى كه بميرند و زنانشان زنده مانند بايد كه مدّت چهار ماه و ده روز از شوهر كردن خوددارى كنند پس از پايان اين مدّت گناهى بر شما نيست كه آنها در حقّ خود كارى شايسته كنند يعنى با ديگران ازدواج كنند و خداوند بر آنچه كه انجام مىدهيد آگاه است .
تفسير :
وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ
توفّى در مورد شىء ، گرفتن آن شيئى است با تمام اجزائش . توفّى در مورد انسان ، گرفتن روح اوست با تمام فعليّاتش ، و استعمال كلمهء « توفّى » در قبض روح اشاره به اين است كه بعد از مرگ در دنيا از انسان چيزى نمىماند مگر يك مادّهء قابل ، كه دخالتى در انسان و حقيقت و تشخّص او ندارد .
وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ
بيان تربّص به انفس در معنى قول خداى تعالى
وَ الْمُطَلَّقاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ
گذشت .
أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً
يعنى چهار ماه و ده روز و لفظ « عشر » را در اينجا براى مؤنث آورد چون ليالى ( شبها ) در تقدير گرفته شده است ، كه جمع « ليلة » است تا تميز باشد .
بيان حكمت عدّه گرفتن زنان
بدان كه حكمت در عدّه چند چيز است : اوّل حفظ احترام مؤمن ، دوّم انتظار حصول رغبت از طرف زن و شوهر با گذشتن مدّتى كه با هم همبستر نشده باشند ، و مراجعه و مواصلت بين آنها محقّق نشده باشد ،