وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ
يعنى اگر كسى را غير از مادران طلب كنيد كه اولادتان را شير بدهد
فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ
بر شما ايرادى نيست . اين مطلب نيز از مجملات است ، زيرا ظاهر آن دلالت بر جائز بودن شيردهى از غير مادران مىكند در حالى كه مادران وجود دارند ، و دلالت دارد بر جائز بودن شير دادن بدون اجرت يا با اجرت مثل اجرت غير و كافى بودن شير آنان براى فرزندان ، در حالى كه چنين نيست ، زيرا اين امور منافات با حضانت و حقّ سرپرستى دارد كه بر مادران واجب و ثابت است - بنا بر قول به وجوب حضانت مادر .
إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ
يعنى آنچه را كه اراده كرديد يا آنچه را كه شايسته است به شير دهندگان يا به مادران بدهيد بر حسب شرط يا بر حسب امر خداى تعالى ، يعنى اين كه مادران در صورتى كه همسر شما باشند بر شما حقّى دارند از خوراك و پوشاك و اگر جدا شده باشند رها كردن آنان به خوبى ، حقّ ايشان است ، و شير دهندگان غير مادران نيز بر شما حقّ دارند ، به سبب اين كه اولادتان را شير مىدهند پس هرگاه حقّ هر صاحب حقّى را داديد به نحوى كه آنها از شما راضى شدند ديگر بر شما باكى نيست به اين كه رضايت شير دهندگان را
بِالْمَعْرُوفِ
به صورت پسنديده جلب كند و اخبار و روايات در مورد اين كه زن شيردهنده چگونه بايد باشد و اين كه شير در نفس طفل شير خوار اثر مىگذارد و اين كه شير مادران بهترين شيرها براى كودكان است . . . ، بسيار است .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
و تقواى الهى پيشه گيريد ، اين سخن بر حذر كردن پدران است از تعدّى و تجاوز بر مادران و اولاد به سبب لجبازى يا بخلورزى ، يا اينكه پدران و مادران ، هر دو مورد خطابند .
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
پس اطاعت خدا كنيد ، و امر و نهى او را مخالفت نكنيد و بدانيد كه او به آنچه مىكنيد بيناست ، اين