[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 99 ]
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَها عِوَجاً وَ أَنْتُمْ شُهَداءُ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 99 )
ترجمه :
( 3 / 99 )
بگو اى اهل كتاب چرا راه خدا را مىبنديد ( يعنى رسالت محمّد ( ص ) را انكار مىكنيد ) و اهل ايمان را به راه باطل مىخوانيد در صورتى كه به زشتى اين عمل آگاهيد ، بترسيد كه خدا از كردار شما غافل نخواهد بود .
تفسير :
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ
: تكرار خطاب و ندا براى تأكيد در سرزنش است و اشاره به اين است كه هر يك به تنهايى در سرزنش و ملامت كافى است .
لِمَ تَصُدُّونَ
: چرا منع مىكنيد
عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
از حجّ و جهاد ، يا از مطلق خير ، يا از ولايت ، يا از اسلام .
مَنْ آمَنَ
: يعنى كسى كه براى او اسلام حاصل شده باشد ، يا كسى كه اسلام را بخواهد . گفته شده است : كه مسلمانان را از ائتلاف و اتّفاق منع مىكردند ، و مسلمانان را تحريك مىكردند و اختلاف بين آنان ايجاد مىكردند تا آنجا كه پيش اوس و خزرج رفتند ، و آنچه كه از دشمنى و جنگ در زمان جاهليّت بين آنها بود به يادشان مىآوردند ، تا آنان دوباره به همان وضع سابق برگردند . « 1 » و ممكن است مقصود اين باشد كه چرا كسى كه ايمان آورده است از او جلوگيرى مىكنيد بدين گونه كه كتابها را تحريف مىكنيد و صفت نبىّ صلّى اللّه عليه و آله را تغيير مىدهيد ، و آنچه كه صريحا بر حقانيّت اسلام دلالت كرده است آن را كتمان مىكنيد .
تَبْغُونَها
: حال از فاعل « تصدّون » است ، يا از « سبيل اللّه » يا از هر دو ، يا مستأنف
هامش
( 1 ) صافى : ج 1 ، ص 336 .