[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 90 ]
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ ( 90 )
ترجمه :
( 3 / 90 )
همانا آنان كه بعد از ايمان كافر شدند و بر كفر خويش افزودند هرگز توبه آنها پذيرفته نشود . و به حقيقت گمراهان هم آنان خواهند بود .
تفسير :
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
: آنان كه مرتدّ فطرى شدند .
بَعْدَ إِيمانِهِمْ
: بعد از ايمان عامّ يا خاصّ .
ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً
: سپس در كفر فزونى حاصل كردند به نحوى كه منجرّ به ابطال فطرت و قطع ريسمان الهى از جانب خدا گشت ،
لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ
: هرگز توبهشان پذيرفته نمىشود . آوردن لفظ « لن » كه براى نفى ابد است ، اشعار به اين مطلب دارد كه استحقاق توبه و قبول آن براى آنها باقى نمانده است ، چون آنچه كه استحقاق و استعداد بر پايهء آن استوار است قطع شده است .
وَ أُولئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ
: آنان در گمراهى به سر مىبرند ، چه گمراهى و ضلالت به طور مطلق منحصر در كسى است كه فطرت را بريده است ، ولى كسى كه فطرت را نبريده باشد اگر چه از اسلام مرتدّ شود به طور مطلق گمراه نيست ، چون هدايت تكوينى باقى مىماند .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 91 ]
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَباً وَ لَوِ افْتَدى بِهِ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ ( 91 )
ترجمه :
( 3 / 91 )
و البته آنان كه بعد از ايمان كافر شدند و در كفر خود مردند اگر براى آزادى خويش از عذاب خدا برابر همهء زمين طلا به فدا آرند هرگز از ايشان پذيرفته نشود . و براى آنها عذاب دردناك مهيّا باشد و هيچ معين و يارى نخواهد بود .