است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 89 ]
إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 89 )
ترجمه :
مگر آنانى كه بعد از عصيان و بدكارى توبه كنند و هر بدى كه كردهاند اصلاح كنند كه خدا بر آنها آمرزنده و مهربان است .
تفسير :
إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ
: يعنى مگر آنكه پس از كفر بعد از اسلام توبه كنند .
وَ أَصْلَحُوا
: يعنى آنچه را كه در حين كفر افساد كردهاند اصلاح نمايند ، و اين جمله استثناء از « قوما » يا از « اولئك » است ، نه از فاعل « خالدين » و نه از مجرور در « عنهم » و نه از مرفوع « ينظرون » كه همهء اينها خلاف مقصود است ، معنى آيه اين است كه لعنت خدا بر آنهاست مگر كسانى كه توبه كنند ، زيرا چنان كه گذشت آنها ريسمان از جانب خدا را كه مقتضى آمادگى توبه است قطع نكردند ، و خداوند توبهء آنان را قبول مىكند .
فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ
: كه خداوند بخشنده است و بعد از بازگشت بسوى او گناهان آنها را مىبخشد .
رَحِيمٌ
: يعنى بر آنها تفضّل مىكند و پس از بخشيدن به آنان رحم مىكند . روايت شده كه « 1 » نزول آيه دربارهء مردى از انصار است كه بهواسطه قتل و كشتن كه از او سرزد مرتدّ گشت ، و به مكّه رفت ، و سپس پشيمان شد و به قومش پيام فرستاد تا در مورد او از رسول خدا سؤال كنند كه اين آيه نازل شد و سپس به مدينه بازگشت و اسلامش نيكو شد .
و ليكن اين آيه دربارهء هر كس كه با انكار خدا يا رسول يا بعضى از احكام يا اقوال او مرتدّ شود جارى مىشود .
هامش
( 1 ) برهان : ج 1 ص 297