( كذلك الله ربى ) و هر وقت سورهء
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ
را خواندند تسبيح و حمد خدا و استغفار خدا نمايند ، و نظير اينها از چيزهائى كه دلالت مىكند بر اينكه شايسته است زبان قارى زبان خدا فرض شود ، همين طور كه در مورد قارى عمل شد ( كه زبانش ، زبان خدا فرض شود ) در مورد مقروء ( آنچه كه خوانده شده است ) نيز همانطور عمل مىشود ( يعنى آن هم بايد در حكم بيان الهى باشد ) و اين همانند آن معاملهاى است كه گفته شده است خدا را بسيار بخوانيد .
وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
مىگويند ، آنچه را كه ما مىخوانيم از نزد خداست ، در حالى كه آن از نزد خدا نيست بلكه از نزد خودشان و از نزد شيطان است .
وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ
يعنى با اين گفتارشان بر خدا دروغ مىبندند ،
وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
مىدانند كه دروغ مىگويند . يا آنان خودشان را از علما حساب مىكنند ، يا معنى آن اين است كه بر خدا دروغ مىبندد و دروغ مىگويند و آنچه در دل دارند غير از آن است كه زبانشان به آن مىچرخد و آنها مىدانند كه گفتههايشان دروغ است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 79 ]
ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِباداً لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ ( 79 )
ترجمه :
( 3 / 79 )
هيچ بشرى كه خدا ، وى را به رسالت برگزيند و به او كتاب و حكمت بخشد او را نرسد كه به مردم گويد مرا به جاى خدا پرستيد .
بلكه پيغمبران بر حسب وظيفهء خود ، به مردم گويند خداشناس و خداپرست باشيد چنان كه شما در كتاب ، به ديگران اين حقيقت را مىآموزيد و خود نيز مىخوانيد .