خدا نيست درحالىكه خود مىدانند ( تحريف خود آنهاست ) كه به خدا دروغ مىبندند .
تفسير :
وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ
عطف است بر قول خدا :
مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ
و در معطوف دو ادات تأكيد آورده شده است ، ( انّ ل ) ، زيرا آوردن اين ( دو تأكيد ) رساتر است در ذمّ ، و راه و شكّ و انكار در آن ( در نوشتن كتابهاى مذهبى يهود و امثالهم ) بسته مىشود ، و « لواه » يعنى آن را تافت و پيچيد و دولا كرد . و اين كلام شباهت به آن دارد كه سخن ، دگرگون ( قلب ) شده باشد و معناى تقديرى جمله چنين است :
« يلوون الكتاب بألسنتهم » و مانند اين قلب ( دگرگونى ) زياد است . يا اينكه در اصل بنابراين است كه زبان به مفتول ( نخ يا رشته فلزى باريكى كه تابيده شده باشد ) و كتاب به آلت مفتول تشبيه شده است .
يا اينكه معنى آيه اين است ، كه حركت مىدهند زبانهايشان را با كتاب . و مقصود اين است كه آنان كتاب را تحريف مىكنند به حسب لفظ ، با زياد كردن و كم كردن و تبديل نمودن ، و به حسب معنى ، از معنى اصلى تغيير داده و حمل بر معنى غير مقصود مىكنند ، يا معنى آن اين است كه كتاب را ، با زبانهاى خودشان تاب مىدهند و مىپيچانند نه با زبان خدا ، يا اينكه زبانهايشان را با كتاب حركت مىدهند نه اينكه زبان خدا را حركت دهند .
لِتَحْسَبُوهُ
تا شما گمان كنيد كه آنچه بر زبان آنان جارى مىشود
مِنَ الْكِتابِ
از كتاب است ، چون از نظر صورت ، مشابه آن چيزى است كه در كتاب است ، يعنى آنها با آراء و انانيّتهايشان چيزى از تورات و انجيل را مىخوانند يا چيزى از احكام شريعت موسى و عيسى را ، بنابراين كه كتاب ، اختصاصى به صورت تورات و انجيل نداشته باشد ، براى شما ذكر مىكنند تا شما گمان كنيد اى شنوندگان كه آنچه كه خوانده