أُولئِكَ
به كار بردن اسم اشاره به دور به علّت تكرار مبتداست به جهت تأكيد و احضار به اوصاف ناپسند و دور بودن از پيشگاه حضور الهى .
لا خَلاقَ لَهُمْ
بهرهاى ندارند .
فِي الْآخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
سخن نگفتن و نظر نكردن خدا كنايه از خشم خداى تعالى بر آنهاست .
وَ لا يُزَكِّيهِمْ
بر آنها ثنا نمىكند و آنها را به خير و خوبى ذكر نمىكند ، يا اينكه از گناهانشان پاكيزه نمىكند .
وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
پس از آن كه اوصافى را كه در آنها بزرگداشت و شرف هست به ترتيب درجات شرف از آنان نفى كرد ، استقرار عذاب دردناك را براى آنها اثبات كرد .
به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت داده شده است « 1 » ، كه هر كس با سوگندى عهد كند كه مال برادرش را قطع كند خدا را در حالى ملاقات مىكند كه بر او غضبناك است ، و خداوند تصديق اين مطلب را در كتابش نازل فرموده است :
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ . . .
تا آخر آيه .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 78 ]
وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 78 )
ترجمه :
( 3 / 78 )
و همانا برخى از اهل كتاب قرائت كتاب آسمانى را تغيير و تبديل مىدهند تا آنچه از پيش خود خواندهاند ، شما آن را از كتاب خدا محسوب داريد و هرگز آن مطلب تحريف شده از كتاب خدا نخواهد بود و گويند آن آيات از جانب خدا نازل شده است ، در صورتى كه از جانب
هامش
( 1 ) برهان : ج 1 / ص 292