ترجمه :
( 3 / 77 )
همانا آنان كه عهد خدا و سوگند خود را به بهاى اندك فروشند اينان را در آخرت از بهشت حقّ بهرهاى نيست ، و خدا با آنها سخن نگويد و به نظر رحمت در قيامت بدانها ننگرد و از پليدى گناه پاكيزه نگرداند و آنان را در جهنّم عذاب دردناك خواهد بود .
تفسير :
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ
مقابله اقتضا مىكرد كه چنين گفته شود : كسى كه به عهدش وفا نكند و پرهيزكار نباشد مورد بغض خداوند است ولى خداى تعالى اين معنى را در صورت جواب سؤال مقدّر ابراز نمود تا اينكه در نفوس بهتر جا بيفتد . و آن را با تأكيدات مؤكّد نمود و در كلام ، بسط و تفصيل داد چون مقام خشم و غضب چنين اقتضا مىكند ، پس گويا كه گفته شده است : حال كسى كه به عهد وفا كند و پرهيزكار باشد دانسته شد ، چگونه است حال نقضكنندگان عهد و كسانى كه پيمان را مىشكنند ؟ پس خداوند فرمود : كسانى كه مىفروشند
بِعَهْدِ اللَّهِ
عهد خدا را كه در بيعت ، به آن پيمان بستهاند
وَ أَيْمانِهِمْ
جمع يمين است به معنى قسم . و قسم را يمين از آن جهت ناميدهاند كه آنان در حين قسم خوردن ، قسم را با دست راست عقد مىكردند . يا مقصود عقدهاى بيعت است ، زيرا بيعت بسته نمىشود مگر با دست راست .
ثَمَناً قَلِيلًا
بهاى اندك ، منظور از بهاى اندك جنبههاى ظاهرى دنيا و عرضهاى دنيوى است ، زيرا دنيا با هر چه كه در آن هست ، براى كسى كه به دنيا رضايت داده است ، ثمن ناچيزى است . و امّا كسى كه متوجّه به آخرت است و به لذائذ آن متلذّذ ، پس او از دنيا كمال نفرت را دارد و از آن كاملا منزجر است ، و چنين كسى اگر در دنيا به امر خدا توقّف كند مانند كسى است كه در مزبلهاى زندانى شده است و در آن حشرات موذى و پليد ، فراوان وجود دارد .