نيست يعنى اگر ما در حقوق غير اهل كتاب كوتاهى كنيم گناهى نداريم .
مقصود از « امّيّين » يا اهل مكّه است يا اهل اسلام از باب اينكه اسلام منسوب به محمّد است كه از مكّه مبعوث شده ، يا مقصود محمّد صلّى اللّه عليه و آله است كه نخوانده و ننوشته است ، يا مقصود هر كسى است كه كتاب و شريعت و دين الهى نداشته باشد . و اين گفتار اهل كتاب از آنجا ناشى مىشود كه آنان ظلم كردن به مخالفين خودشان را حلال دانستهاند و گفتهاند : در تورات براى آنها حرام نشده است . و از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله است كه وقتى اين آيه را خواند فرمود : دشمنان خدا دروغ گفتهاند هيچ چيزى در جاهليّت نبود مگر اينكه آن زير پاى من است جز امانت كه بايد آن را ادا كرد ، خواه امانت مال شخص نيكوكار باشد و خواه مال فاجر و بدكار « 1 » .
وَ يَقُولُونَ
يعنى با اين گفتار
عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
بر خدا دروغ مىبندند ، و آنها مىدانند كه دروغ است . و اين كنايه به امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله است و به آنچه كه پديد آوردند بعد از وفات رسول صلّى اللّه عليه و آله از اختلاف و انكار هر گروهى گروه ديگر را ، چنان كه اين معنى در زمان ما ، بين كسانى كه خود را به شيعه مىبندند و بين كسانى كه به امامت ائمّه دوازدهگانه ( ع ) اقرار دارند نيز موجود است كه بعضى ، بعضى ديگر را لعن و تكفير مىكنند ، و مالها و خون و زنان با عفت آنها را بر خود حلال مىشمارند و هر يك از گروههاى متقابل ، ادّعا مىكند كه مخالف ما حرمتى ندارد ؛ نه خودش ، نه مالش و نه ناموسش .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 76 ]
بَلى مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ( 76 )
ترجمه :
آرى هر كس به عهد خود وفا كند و خدا ترس باشد محبوب خداست كه خدا پرهيزكاران را دوست دارد .
هامش
( 1 ) نور الثقلين : ج 1 / ص 294 / ح 19