و فراخواندن دشمن به مانند اين چنين كارى جز با علم بر راستى خود دعوتكننده و باطل بودن دعاى دشمن او يقين داشتن به اجابت دعا ، از سوى پروردگار ، ممكن نيست . زيرا كسى كه در امرش شكّ داشته باشد جرأت مثل اين كار را پيدا نمىكند ، و كسى كه شكّ در اجابت دعا داشته باشد مىترسد كه با عدم استجابت دعا درخواست او باطل گردد .
و چون حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله يقين به مطلب داشت عزيزترين اهل خانهاش را براى اين كار فرا خواند ، چون انسان هيچ وقت اقدام به هلاك نمودن اهل خانهاش نمىكند ، بلكه خود را براى خاطر آنها به خطر مىاندازد ، و خود را در معرض بلاها و كشته شدن قرار مىدهد تا خانوادهاش محفوظ باشند ، و لذا در اين آيه به ترتيب هر كدام از عزيزان كه مهمتر بود جلو انداخت ، زيرا فرزندان عزيزترين كس هر فرد هستند ، سپس زنها را ذكر نمود كه غيرت ناموس اقتضا مىكند كه براى حفظ آنان انسان در مهلكهها داخل شود ، و از همين جاست كه در جنگها هودجهاى زن را جلو مىانداختند تا جلوگيرى از فرار سربازان بنمايند .
تحقيق شرافت كسانى كه در مباهله با محمّد ( ص ) بودند .
نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ
خداوند فرمود بيائيد تا بخوانيم فرزندانمان و فرزندانتان را ، اين جمله مانند جملهاى است كه قبلا ذكر شد كه آمده بود « يهود باشيد يا نصارى »
وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ
هر كدام از ما ، در دعا كردن نسبت به ديگرى كوشش كند
فَنَجْعَلْ
پس با دعايمان قرار دهيم
لَعْنَتَ اللَّهِ
يعنى طرد خدا و دور كردن از رحمت او را ، و آن كنايه از عقوبت
عَلَى الْكاذِبِينَ
بر دروغگويان است .
اين آيه از بهترين دليلها بر صدق نبىّ در نبوّتش است و دليل بر شرافت و بزرگى كسانى است كه پيامبر آنها را براى مباهله آورد ، و اينكه