تفسير :
إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ
جواب سؤال مقدّر است در مقام تعليل امر به تقواى خدا ، و چون امر به تقوى را تعليل به الهيّت و مرسل بودن و ربوبيّت نموده اين عبارت را آورده است ، گويا كه گفته است : من با نشانهاى از پروردگار شما آمدم كه دلالت بر راستى گفتار من در ادّعاى رسالت مىكند پس بترسيد از خدا و به مخالفت من در اين سه چيز « الهيّت خدا » ، « ربوبيّت او بر شما » و « فرستادن من به سوى شما از طرف خدا » برنخيزيد ، زيرا صاحب الهيّت همان پروردگار شماست ، و پروردگار شما مرا به سوى شما فرستاد .
فَاعْبُدُوهُ
يعنى وقتى خداوند پروردگار شماست پس در برابر او مانند بندگان عمل كنيد ، يا اينكه بندگان او شويد و از بندگى نفسهاى خودتان خارج شويد .
هذا
يعنى آنچه كه ذكر شد از عبادت و اعتقاد ربوبيّت ، يا از تقوى و اطاعت پيامبر ،
صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
راه راست است ، كه عبادت و خروج از انانيّت و دخول در تحت امر آمر الهى همان راه راست انسانى مىباشد . چنان كه پيش از اين گذشت ، و همچنين تقوى ، كه خروج از انانيّت و از استقلال به رأى مىباشد و اطاعت كردن ، كه دخول در تحت امر آمر الهى مىباشد ، همان صراط مستقيم انسانى است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 52 ]
فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قالَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ( 52 )
ترجمه :
( 3 / 52 )
پس چون عيسى به يقين دريافت كه قوم ايمان نخواهند آورد به همان شاگردانش كه ايمان آوردند گفت كيست كه با من دين خدا را يارى كند ، حواريّين ( خواصّ شاگردان عيسى ) گفتند ما يارىكنندگان دين خدائيم و به خدا ايمان آوردهايم گواهى ده كه ما تسليم فرمان اوئيم .