[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 38 ]
هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ ( 38 )
ترجمه :
( 3 / 38 )
چون زكريّا كرامت مريم را ديد عرض كرد پروردگارا مرا به لطف خويش فرزندانى پاك سرشت عطا فرما كه همانا توئى مستجابكنندهء دعا .
تفسير :
هُنالِكَ
در آن مكان يا در آن زمان
دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ
يعنى پس از آن كه گرامى داشتن و اكرام خدا را نسبت به مريم ، مشاهده كرد ، اشتياق پيدا كرد كه او هم فرزندى داشته باشد كه پيش خدا همانند مريم عزيز باشد پس به درگاه خدا دعا نمود
قالَ رَبِّ هَبْ لِي
به من عطا كن از جهت بهرهورى من
مِنْ لَدُنْكَ
يعنى از پيش تو ، نه از پيش غير تو ، از قبيل ملائكه يا شياطين ، تا اينكه بازگشتش نيز به سوى تو باشد .
ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ
نسل پاكى ( عطا كن ) ، كه تو جوابدهنده و استجابتكنندهء دعا هستى اين معنى بدان دليل است كه در امثال اين مقام كلمه سماع ( سميع ) جهت اجابت دعا به كار مىرود و جمله مستأنف است براى بيان علّت دعا ، يا براى بيان حالت خداى تعالى در مقام دعا ( يعنى در حالتى كه خداوند شنواى دعاى بنده است ) .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 39 ]
فَنادَتْهُ الْمَلائِكَةُ وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ سَيِّداً وَ حَصُوراً وَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ ( 39 )
ترجمه :
( 3 / 39 )
پس فرشتگان زكريّا را ندا كردند هنگامى كه او در محراب به نماز ايستاده بود كه اى زكريّا خدايت به ولايت يحيى مژده مىدهد در حالى كه او به ( نبوّت عيسى ) كلمهء خدا گواهى دهد و خود ، در راه خدا پيشوا و پارسا و پيامبرى از شايستگان است .